استیصال آرژانتین، هنر تیم ملی ایران

 Full-timeGroup F

Argentina+Serbia =1

Iran  0

اولش احساسهای متناقض شادی/غم، غرور/تاسف، شوق/بغض در هم آمیخته ی امشب آخرین ساعات 31 خرداد 1393 و افتخار به انسجام تیم ملی فوتبال کشورمان و مانور قدرت کیروش و تاسف برای داور صرب و در نهایت افتخار به تیم ملی کشورمان که یک تنه و تنها، در مقابل آرژانتین+صربستان تا آخرین لحظات بازی راسخانه غرور آفرید و نشان داد توانمندی غنی ای دارد اگرچه که نتیجه ی بازی تلخ بود و غیرمنصفانه و ناعادلانه .

اما تامل که کنیم دیگر اینها مهم نیست. بازی تمام شده. اگرچه تلخ. و نتیجه ی این بازی مشابه بسیاری از بازیهای دیگر در رشته های مختلف است و تمام تلخ و شیرینی هایش پر است از تکرار در تاریخ بازیها.مهم حالا و پس از بازی، رد قدرتی است که از تیم ملی ایران، و نام ایران برجای ماند و رقم خورد. مهم بر هم خوردن معادلات مفسرانی است که تا پیش از بازی، آرژانتین را قدرت مطلق این بازی می دانستند و استیصال دقایق پایانی آرژانتین را به تماشا نشستند. مهم اینست که "مسی" تا دقیقه نود و یک نتوانست به تیم ملی "ایران" گل بزند.

 واقعیت این است که رسالت واقعی فوتبال را اگر نمایش قدرت بدانیم، تیم ملی ایران برنده ی میدان بود.

 

Scoring summary
/ 0 نظر / 18 بازدید